در پی هر گریه آخر خنده ای است

پندی حکیمانه از مولوی حکیم

بشنو ز زبان سبز هر برگ کز عیب بروید آنچ کاری گشته‌ست زبان گاو ناطق در حمد و ثنا و شکر آری